Co ci jest, Grace?
Grace!
- Jezu! - Znacie ją?
Wojny wybuchają po cichu.
Moja zaczęła się od Grace Somerfield.
Poległajako pierwsza.
Przynajmniej w mojej klasie.
Po miesiącu martwa byłajuż połowa.
Nie wiedziałam, czemuja nie.
Naukowcy nadali właśnie nazwę
tajemniczej oraz wielce zakaźnej chorobie.
Ostra Młodzieńcza Neurodegeneracja Idiopatyczna, w skrócie OMNI.
Tragedia przeżywana przez rodziców w USA zdaje się nie mieć końca.
Zmarłojuż blisko 90% wszystkich dzieci w kraju.
Z całego państwa napływają doniesienia
o dziwnych zajściach z udziałem ocalałych.
Przerażone osoby mówią o samoistnie poruszających się samochodach.
Jeśli dziecko w państwa domu lub okolicy zachowuje się w dziwny sposób,
proszę z miejsca złożyć donos do CDC.
Przemawia prezydent Gray.
Panie prezydencie!
Jakieś wieści w sprawie zarazy OMNI?
Istotnie.
Wpierw chcę zaznaczyć, że nie mówię tego...
jako prezydent, a jako rodzic.
Jak państwo wiedzą, mój syn...
jest jednym z ocalałych. Dziś po raz pierwszy
odpoczątku kuracji stan Clancy'ego zaczął się poprawiać.
Przede wszystkim przywróciła ona nadzieję mojej rodzinie.
Zaklinam państwa, byście również odzyskali wiarę w swoje dzieci.
CDC chce ich dobra.
Zwróćcie się do nich, a udzielą im należnej pomocy.
To nie kwestia polityki.
Tu chodzi o państwa dzieci. O nasze dzieci.
Znajdziemy lek
i ocalimy naszych drogich synów i córki. Dziękuję.
Panie prezydencie!
Niespodzianka.
Sto lat, kochanie.
Gudetama!
To jego chciałaś?
Jasne.
Na 16. urodziny przywiesimy kluczyki.
Do tego czasu Gudetama nam się znudzi.
Spokojnie, mamo.
Nie martw się o mnie.
Będzie dobrze.
Pora spać.
Kocham cię.
Nie martwcie się już, mamo i tato.
Nikt wam mnie nie odbierze.
- Głowa mnie boli. - Jezu!
Jak tu weszłaś?
Zgubiłaś się, kochanie?
Rodzice cię nie szukają?
Dlaczego tak mówisz?
Jak masz na imię?
Co się stało, mamusiu?
Nie jestem nią.
Tak, jesteś.
Wczoraj dostałam od was na urodziny ten breloczek.
Chodź ze mną.
Chodźmy, dobrze?
Zrobiłam coś nie tak?
Dokąd idziemy?
Zaczekaj tutaj, dobrze?
Zostań.
Przepraszam! Proszę!
Ja tu mieszkam! Jesteście moimi rodzicami!
Kontakt z ocalałą nawiązany.
Zachowajcie ostrożność.
Nie!
Tak się zaczęło.
Rząd nie przejmował się tym, co spotkało martwe dzieci
ani lukami, które po sobie zostawiły.
Bali się nas.
Ocalałych.
Wkrótce miały zniknąć wszystkie dzieci.
Albo byłeś martwy...
albo w obozie.
Baza Lotnictwa USA Thurmond
Ruszać się!
Wjeżdżają! Idziemy!
Jazda!
Nie radzę uciekać.
Nie odzywać się.
Nie róbcie niczego, czego wam nie kazano.
Jeśli nie będziecie posłuszni, zostaniecie ukarani.
Odwal się!
Leż!
LaVine!
Co ty robisz?
Pomarańczowy! To on!
Brać go! Wiecie, co robić!
Wszyscy jazda do środka!
Nowi rekruci proszeni na zbiórkę.
Jestem w szpitalu?
Nazwisko?
Twoje nazwisko, młoda damo.
Ruby Daly.
Nie czuję się chora.
Bo właściwie nie jesteś.
Przetrwałaś chorobę,
ale zmieniłaś się.
Zostaniesz tu, aż wrócisz do siebie.
Czy przydzielono ci kolor, gdy cię zabrano?
Kolor?
Tak.
Każde dziecko zostaje zaklasyfikowane w oparciu o jego zaburzenie.
Zieloni są na samym dole.
Są po prostu mądrzejsi.
Niebiescy mogą stosować telekinezę.
Złoci panują nad energią elektryczną.
Grupy umiejscowione wyżej są najgroźniejsze.
To Czerwoni i Pomarańczowi. Są nad wyraz rzadcy.
Nie masz się o co martwić.
Dobrze liczysz i rozwiązujesz łamigłówki?
Jeśli tak, najpewniej należysz do Zielonych.
To jeszcze nie tak strasznie.
POMARAŃCZOWA
ZLIKWIDOWAĆ
Pomarańczowy!
Brać go! Wiecie, co robić!
Będzie dobrze.
Coś poradzimy.
Wracaj tu!
Stój! Nie wierć się.
Jestem Zielona.
Z tych mądrzejszych.
Tak.
ZIELONA BRAK ZAGROŻENIA
Jesteś Zielona.
W obozie podzielono nas według kolorów.
Byli Zieloni,
Niebiescy.
I Złoci.
Ale żadnych Czerwonych.
Ani Pomarańczowych.
Żadnych poza mną.
Gdy usłyszałam, że nasze dary wychodzą najaw...
musiałam ukryć swójjak najgłębiej.
MROCZNE UMYSŁY
SZEŚĆ LAT PÓŹNIEJ
Trzecia zmiana stawi się w składach 6, 8 i 11.
Ruszać się!
Dowódcyprzydzielą wam stanowiska.
Źle to robisz.
O tak.
Spójrz na mnie.
No spójrz.
Popatrz na mnie!
Nie wolno mi tego zrobić.
Dobrze.
Skuwki mają wychodzić od góry,
nie z dołu.
Od dawna mam cię na oku.
Za durna jesteś na Zieloną.
Dzisiaj wszystko się okaże.
Lepiej z dołu.
Że co?
Buty można zawiązać ciaśniej, gdy sznurówki wychodzą z dołu.
Aleś ty mądralińska.
Jak wszyscy Zieloni na tej sali.
A ty nawdychałeś się pasty i straciłeś resztę szarych komórek.
To się okaże.
Zabieraj łapy!
Sprawdźmy ich!
Zbadamy częstotliwość subatomową.
Przyjąłem.
Test numerjeden.
Ruby?
Ruby, słyszysz mnie?
Słyszysz, Ruby?
Spokojnie. Nic ci nie jest.
Wszystko będzie dobrze.
Dalej cię boli?
Wiesz, gdzie jesteś?
Tak.
Dobrze.
Cześć.
Jestem doktor Begbie.
Możesz mi mówić Cate, jeśli wolisz.
Darujmy sobie tytuły.
Przed pandemią byłam pracownicą socjalną.
Znałam wtedy podobną dziewczynę.
Co się z nią stało?
Nie zdołałam jej pomóc.
Ale wiedz, że teraz jestem przy tobie.
Czy upadłaś, słysząc biały szum?
Koniec czasu!
Tym razem było inaczej.
Musi zostać na noc, żebym ją przebadała.
To trzeba ustalić z kapitanem.
WIEDZĄ, ŻE JESTEŚ POMARAŃCZOWA. ZABIJĄ CIĘ.
JEŚLI CHCESZ ŻYĆ, CZEKAJ NA MNIE W KOTŁOWNI.
- PRZYJACIÓŁKA. O ILE ZECHCESZ.
Oto wyniki badania.
Kto miał najwyższy wynik?
POMARAŃCZOWA
Boże. Wezwijcie kapitana!
Mamy zbiega. Natychmiast zabezpieczyć ambulatorium.
Masz.
Szybko, przebierz się.
Chodźmy.
Udawaj.
Zbieg. Zabezpieczyć teren.
Dobrze, chodź.
Prędko!
Zakryj twarz jak najlepiej.
Jeśli cię nakryją, zginiesz.
Jest ze mną doktor Rogers.
Dokumenty, proszę.
Mam je tutaj.
Biedaczka jedzie na środkach przeciwbólowych.
Doktor Rogers?
Proszę zdjąć maskę.
Nie radzę, kapitanie. Może pana zarazić.
Proszę uchylić okno.
Naprawdę nie...
Mamy zbiega.
Proszę uchylić okno.
Trzeci raz nie powtórzę.
Doktor Rogers?
Rozkazuję pani zdjąć maskę.
- Zrozumiano? - Kapi...
Już!
Źle się czujesz.
Źle się czuję.
Przepuścisz nas.
Jedźcie.
Boże.
UWAGA! DZIECI SĄ ZAGROŻONE
Gdzie jesteśmy?
Minęłyśmy Harvey w Zachodniej Wirginii.
Zmieniłam samochody u znajomego.
Gdzie są wszyscy?
Większość ludzi wyjechała do miast za pracą.
Przez brak dzieci podupadła gospodarka.
Brak dzieci?
Ile będę jechała do domu?
Do domu?
- Nie tam jadę? - Nie.
Chcę wrócić do swoich.
Nie mogę cię tam odwieźć.
To zbyt ryzykowne.
Schowaj się.
Obronię cię.
Jak?
- Słyszałaś o Lidze Dzieci? - Nie.
Ludzie nie wiedzą, że obozy to oszustwo,
bo Biały Dom stale pokazuje im dzieciaki po kuracji.
W tym syna prezydenta.
Liga powstała, by uwolnić was z obozów.
Dzieci z wyższych kategorii,
Czerwone i Pomarańczowe, uchodzą za zbyt groźne.
Tacy jak ty są bardzo rzadcy.
Najpotężniejsi i najbardziej niebezpieczni.
Takich... z miejsca się zabija.
Co zamierzasz?
Jeśli kiedyś się rozdzielimy i coś będzie ci zagrażać,
ściśnij ten wisiorek na trzy sekundy.
Ma nadajnik,
ale musisz go włączyć.
A sygnał odbieram tylko ja. Dobrze?
Obie dobrze wiemy, jak niebezpiecznie jest w tym kraju.
W pewnym momencie... docenisz to, że możesz na kimś polegać.
A teraz syn prezydenta, Clancy Gray, ze swoim przesłaniem.
Mogą was wyleczyć, jak mnie.
- Udało się. - Nie wątpiłem.
A gdzie twoja dwójka?
Nie dałem rady.
Co?
Tak mi przykro.
Jestem na tropie Czerwonego.
Ruby, poznaj Roba.
Miło mi.
Nie ma wiele czasu. Przebierz się, dobrze?
Tu masz ciuchy, mydło i tak dalej.
W łazience na stacji jest bieżąca woda.
Nie radzę jej pić, dobra?
Wracaj tu!
Nie uciekniesz.
Wszystko gra?
Tak, potknęłam się.
Wpuść mnie! Ne mam się gdzie podziać.
Proszę!
Ruby!
Proszę!
Chyba chcą mnie zabić.
To była Lady Jane.
Na własne oczy ją widziałem!
To jesteś ślepy.
Teraz szukamy East River.
Ruby!
- A ci skąd?! - Jedź!
Co się stało na stacji, Zu?
- Widzieli cię? - I kim jest Ruby?
To ja.
Ruby Daly.
Co ci mówiliśmy?
Żadnych znajd!
Zostaw to mnie.
Spoko, wysiadam.
Czekaj. Byłaś w obozie?
Tamci mnie wyciągnęli.
Ale jestem Zielona.
- Tamci? Liga? - Weź ją wypuść, Liam!
Starczy, że gonią nas gliny i Łowcy!
Doniosą, że czworo dzieci jedzie błękitnym dezelem!
Nie mów tak o Betty, stary.
Bardzo mi przykro, jeśli uraziłem twojego Nissana!
Wypuśćcie mnie. Przepraszam.
- Nie oddam cię Lidze. - Co? Liam!
Jestem Liam, to Zu, a to - Pulpet.
- Pulpet? - Dla ciebie Charles!
Kiedyś był grubszy. Tylko spytaj Zu.
No nie? Co jest?
Lady Jane! Mówiłem ci, że to ona!
Kurde.
Trzeba wiać! Gaz do dechy!
To obłęd!
To Liga, stary!
Jedź!
Wypuśćcie mnie, zanim ktoś ucierpi.
Słyszałeś, Liam.
Wiem, co robię.
- Prowadzisz? - Nie!
Nie masz wyjścia.
Pulpet widzi tylko na 3 metry.
- Wolnego! - To jak z rowerem.
- Na nim chyba umiesz? - No jasne!
- Chodź. - Nie dotykaj!
Wsiadaj!
Chodź, dasz radę.
Dobra.
Już po nas.
Jedź!
- Trzymasz mnie? - Tak.
Co on robi?
Szybciej!
Już.
Za nic nie stawaj!
Rob!
Uważaj!
Dobrze jeździsz.
Wcale nie jak na rowerze.
Wiecie w ogóle, gdzie jesteśmy?
Nie bój się. Pulpet świetnie czyta mapy.
Czaję to, bo jestem Zielony.
I teorie fizyczne,
egzystencjalizm Thoreau, szachy...
W skrócie: bystrzak.
Nie ganiam z tymi denkami od słoików, bo są ładne.
I wiem, że wszyscy leją na Zielonych.
Oświeć mnie.
Po co Liga tak by się dla ciebie starała?
Co cię niby wyróżnia?
Daj jej spokój.
- Skoro ma jechać z nami... - Nie jadę.
Wracam do domu.
Czyli dokąd?
Do Salem w Wirginii.
Co zrobisz? Staniesz przy drodze i złapiesz stopa?
Drapnie cię Łowca i do wieczora trafisz do obozu.
Łowca?
Łowca nagród.
Jak ta walnięta Lady Jane, co prawie nas skasowała.
Słabo kontaktuje, jak na Zieloną.
Jedź z nami do East River.
- Cicho! - To duży ośrodek,
w którym można żyć na wolności.
Jest jedzenie i dach nad głową. To schronienie.
Rządzi Uciekinier.
- Kto? - Nikt na serio go nie zna.
Dostał tę ksywę, bo zwiał cztery razy.
Podobno jest Pomarańczowy.
Brawo, Liam.
Powiedz jeszcze, jaki masz numer buta i jakie lubisz zwierzaki.
Obiad?
Słodko! Dosłownie.
Nie będziesz miała lepszej szansy.
Skoro Liga broniła nas przed Łowczynią,
dlaczego jest zła?
"Wróg mojego wroga to mój druh".
Chciałoby się.
Tamta kobieta ryzykowała wszystkim, by mnie wywieźć.
Była w porządku.
Bronisz jakiejś dziwnej baby, która cię porwała?
Wpadłaś w złe towarzystwo.
Chciała ci pokazać kotki w wozie, czy co?
Nie widziałeś tego.
Twierdziła, że Liga chce pomóc.
Ale uciekłam.
A jeśli źle zrobiłam?
Liga ci nie pomoże!
Jasne?
Chodź, Zu.
Pouczę cię matmy.
Mój brat wstąpił do Ligi.
Poszedłem za nim, jak zawsze.
Składali mnóstwo obietnic.
Nauczyli nas korzystać z mocy.
Na początku trenowaliśmy z manekinami.
A potem pokazali, jak łamać ręce.
Nie miałem zamiaru być żołnierzem.
Prędzej zginę, niż wrócę.
Oni toczą wojnę.
Chyba powinni być silni.
Ale nie okrutni i bezmyślni. Od tego jest rząd.
Ona nie zrobiła nic okrutnego.
Uratowała mi życie.
- Po co? - Nie wiem.
Nie wiem, co tu jest grane.
Ale pierwszy raz od 6 lat ktoś był dla mnie miły.
Mnie potraktowali inaczej i tyle.
To dlaczego zwiałaś?
Nie radzę trzymać z Ligą.
Zaufaj mi, dobrze zrobiłaś.
Na jakiej podstawie?
Mam gdzieś, czy mi ufasz.
W końcu dotrze do ciebie, że tylko my możemy sobie pomóc.
Jak to przeoczyłeś?!
Łaziła po obozie przez sześć lat!
Miałeś taką prostą robotę, a i tak ją schrzaniłeś.
Wyraźnie zapomniałeś, jak wyglądają Czerwoni i Pomarańczowi.
Odświeżymy ci więc pamięć.
Idziemy, poruczniku.
Ta dwójka musi się poznać na nowo.
Nie, kapitanie, błagam!
To nie moja wina!
Niech pan nie...
Jezu, nie.
Nie!
Wyznaczcie nagrodę za dziewczynę. Cena nie gra roli.
Każdy Łowca ma być na jej tropie!
I przyda się nowy lekarz.
Niespodzianka!
Gudetama!
Nie martwcie sięjuż, mamo i tato.
Nikt wam mnie nie odbierze.
Przepraszam, mamo.
Ruby, wszystko gra?
Czego chcesz?
Niczego, ja tylko...
chciałem ci je dać, na pojednanie.
Nie są twoje?
Są, ale mam jeszcze kilka par.
A ty nie.
Weź.
Pulpet mówi, że kończyny marzną jako pierwsze.
Jest wiosna.
No.
Ale jesteś...
Przydadzą ci się. Z nimi nie...
zginiesz.
Ruby, weź łaskawie te skarpetki, żeby się nie męczył.
Morda, Pulpet.
Ty to masz nawijkę, Liam.
Kiedyś mnie tak nauczysz.
Kładę je tutaj.
Dobra.
Liam?
Tak?
Dzięki.
Jasne.
UWAGA OGRODZENIE POD NAPIĘCIEM
To zwykły koszmar.
Chodź, nie bój się.
Jestem tu.
Wracaj spać.
Już dobrze?
Wszystko gra, Zu?
Oj, nie. Ja nie chodzę w ładnych kieckach.
Cześć.
Skąd ją masz?
Durna jest.
Nie.
Dawno nie widziałem dziewczyny w sukience.
Właściwie, to nikogo.
Chcę cię zaprosić na studniówkę.
Wybacz, chodzę już z kapitanem drużyny futbolowej.
Conner Jenkins?
Zmyśliłeś go teraz?
Nie, siedział ze mną w obozie Caledonia.
Kawał głąba.
Skoro tak, to dam mu kosza.
Czyli miałbym szansę?
Zdrapmy najpierw litery z wozu,
a potem zobaczymy.
Stoi.
Zawsze wozisz sukienkę, gdy uciekasz?
Nie, tę dostałam od Zu.
Polubiła cię.
Uważaj. Tak jej brakowało koleżanki,
że zaraz zacznie cię ubierać jak lalkę.
Łowcy.
Chodźmy stąd.
Co się stało?
Nie wiem.
A teraz syn prezydenta, Clancy Gray, ze swoim przesłaniem.
Mogą was wyleczyć, jak mnie.
Cudowny Clancy Gray.
"Mogą was wyleczyć, jak mnie".
U was też wisiały te plakaty?
Siedem twarzy kłamcy.
Właśnie.
Nie przerabiaj szóstek i dziewiątek na kotki!
Miała się uczyć.
To potrzebne.
Co robimy w markecie?
Trzeba zrobić zapasy, nie?
Zu.
Czyń honory.
Idziemy na zakupy.
Chcesz?
WYNOCHA
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Dość!
- To zwykłe dzieci. - Co jest?
Nie jesteście Łowcami.
Robimy zapasy. Nie szukamy guza.
Dobra, bez urazy. Przepraszamy.
Możecie u nas zjeść i przenocować.
Co?
Ale tylko do jutra.
Tydzień temu
gwizdnęliśmy pięć palet warzyw i owoców.
Po co wam aż tyle? Jest was tylko czworo.
Bo to nasza robota.
Służymy szczytniejszemu celowi.
Znacie go?
- Kogo? - Uciekiniera.
Jego w sumie nikt nie zna.
- Szukamy jego obozu. - East River?
- To istnieje? - Pewnie.
- Gdzie jest? - Nie powiem ci.
No weź, stary, bez takich.
Sekret to sekret, wiesz?
Jedna z reguł Uciekiniera.
Pełna tajność.
Tylko tak może obronić resztę.
Myślisz, że przetrwaliśmy tyle, uznając reguły?
Nie będziemy wam ciążyć.
Jesteśmy silni.
I zdolni.
Przydamy się Uciekinierowi.
E.D.O.
Że co?
Stary, co jest?
Co to takiego?
Więcej nie powiem.
E.D.O.
"Każdy opowie się przeciw tobie,
książę o tysiącu wrogów.
Będą zabijać każdego, kogo schwytają.
Lecz wpierw muszą to zrobić.
Kop, nasłuchuj i biegnij.
Książę niosący ostrzeżenie.
Bądź przebiegły i znaj niejeden fortel,
a twój lud nie upadnie nigdy".
Śpij już.
Pulpet?
Charles.
Co robisz?
Ktoś musi czuwać
Bałem się, że gwizdną Betty.
Zgrabnie poznałaś szyfr.
Jak to zrobiłaś?
Spytałam i już.
Domyśliłeś się już, co znaczy to E.D.O.?
Jest kilka opcji.
Szukałem w greckim, sumeryjskim i innych znanych alfabetach.
Nic.
Piktogramów, chińskich szyfrów wojskowych
i języka migowego. Kicha.
Nic nie wskazuje miejsca na mapie.
Po co piszesz wypracowania?
Żadne wypracowania.
"Uciekłem, ale nie wrócę.
Mogę się spotkać wszędzie. Podajcie czas i miejsce. Tęsknię.
Kocham was".
Pisuję do rodziców od ucieczki.
Wrzucam te wiadomości do sieci jako recenzje.
Pewnie bardzo się o ciebie martwią.
Ojciec to lekarz. Widział wszystko na własne oczy.
Pewnie myśli, że nie żyję.
Mój ojciec jest detektywem.
Też wszystko widział.
Policyjne pasmo!
Stój. Co?
Zastanów się. Niektóre częstotliwości są znane tylko policji.
UHF, VHF...
A część słyszą tylko dzieci poniżej 17 lat.
Dlatego my słyszymy biały szum, a oni nie.
A jeśli E.D.O. to nie miejsce...
tylko częstotliwość?
Jasne.
Ale je się podaje w cyfrach.
E to 5, D to 4, a O to 15.
Nie pasuje.
O może znaczyć zero.
5, 4, 0.
Dobra.
Jeśli to słyszysz, jesteśjednym z nas.
Ajeśli tak, zdołasz nas znaleźć.
Lake Prince w Wirginii.
Jeśli to słyszysz, jesteśjednym z nas.
Ajeśli tak, zdołasz nas znaleźć.
Charles!
Brawo!
Mów mi Pulpet.
Czyli odbijamy na następnym zjeździe...
a potem prosto.
Jasne.
Do Lake Prince?
Do twojego domu.
Odwieziemy cię.
WITAMY W SALEM
Jesteś pewna?
Tak.
Nie.
Czyli jeśli ich zastaniesz...
to chyba koniec.
No. Zobaczymy.
Nie bierz słodyczy od obcych.
Dzięki.
Przez sześć lat marzyłam o tym, by znów ich ujrzeć.
Ale zerkając przez szybę...
czułam się nie na miejscu.
Wiem, co by się stało, gdybym tam weszła.
Nie pamiętaliby mnie.
Byłabym dla nich obca.
To przeze mnie.
Przez to, co zrobiłam...
stracili córkę.
Aja - swoją rodzinę.
Coś ci wypadło.
Nie chcę go.
Kłamiesz.
Nie tylko ty kogoś straciłaś, wiesz?
Każdy to przerabiał.
Weź to...
Co to jest?
Prezent urodzinowy. Od ojca.
Ostatnie, co od niego dostałam.
Z nim nie czułam się samotnie.
Nie jesteś sama.
Właściwie wszyscy zostaliśmy sierotami.
Ale mamy siebie.
To jakby rodzina.
Co prawda patologiczna.
Ale dziś trudno o lepszą, nie?
Tak.
Wybacz.
W porządku.
Przyjdzie dzień, w którym wszystko mi opowiesz.
A ja już nie mogę się go doczekać.
Do tego czasu...
Zu zostawiła ci parę biszkoptów.
Chodź.
Cześć, Liam.
Cieszę się, że dorośli nie słyszą tych częstotliwości.
Starość jednak ma swoje zalety.
Nie śpieszyłaś się, Lady Jane.
Obetną ci wypłatę za zwłokę?
Tylko za ciebie wpadnie mi 150 tysięcy. Bądź dumny.
Podrożałeś od ostatniego razu.
Co zmalowałeś?
Rozpętałeś kolejną rewolucję?
Weź mnie, ale ich wypuść.
Obiecuję się nie stawiać.
Jesteś bardzo hojny.
Ale to ja mam broń, więc raczej nie skorzystam.
Kim jest damulka?
Ty pierwsza. Jazda.
Rzuć broń.
Daj kluczyki.
I przeproś Zu.
Przepraszam, Zu.
A teraz wejdź do lasu...
i idź przed siebie.
Bez względu na to, jak bardzo będziesz zmęczona i głodna...
idź dalej.
Nie stawaj.
Nigdy.
Nie chcę jej zostawiać.
- Tak będzie lepiej. - Bo?
Bo jestem Zielony! Wiem to i kropka.
To zbyt groźne.
Dorwą nas, jeśli jej nie zostawimy.
Za bardzo się do niej przywiązałeś.
Czaję, ale koniec z tym.
Nie znasz jej, jasne?
Ale mam rację. Zaufaj mi.
Wiesz, że to słuszna decyzja, ale nie chcesz się żegnać.
Tak trzeba.
Nie chcę jej ot tak zostawić.
Stale nas obserwują!
Sama sobie pójdę.
Nie kłóćcie się już.
Przepraszam, że was okłamałam.
Ruby.
- Ruby! - Idę po torbę.
Mówimy o Betty, nie o tobie, Pomarańczowa.
I jakby co,
ja od razu się poznałem.
Usiądź.
Nie chciałam, byście się mnie bali.
To nic złego, że jesteś Pomarańczowa.
Nie panuję nad tym.
Próbuję, ale na razie to dzieje się samo.
Chwilami wystarczy, że lekko kogoś dotknę
i od razu jestem w jego głowie.
A im mocniej próbuję się wyrwać, tym bardziej go krzywdzę.
Krzywdzisz?
Dlatego nie chciałaś mnie pocałować?
Tak.
Dobra...
To wzruszająca chwila.
- Ale Uciekinier czeka. - Tak.
- Jedźmy. - To niedaleko. Zu?
Zbieramy się.
Trzeba jechać.
Czy znów spróbujesz dać nogę?
Nie.
I tak cię zatrzymam.
Chodź.
Trzeba ją jakoś pożegnać.
Wypchnąć na tratwie i podpalić.
W blasku chwały.
To furgonetka.
A nie wiking.
Stary.
Nie wiem, Pulpet. Nie czuję tego.
Nic się nie znacie i tyle.
Obczaj.
E. D. O.
Rany.
No to chodźmy!
Na kolana!
Łby do ziemi!
- Nie mamy broni. - Morda!
Zaraz.
Liam Stewart?
- Mike? - Opuśćcie broń!
Jezu, wybacz. Nie poznałem cię.
Spoko.
- Nie byłeś z Joshem? - Byłem.
Dałem sobie radę.
Dzięki tobie.
- Wy też szukacie... - To tutaj.
Witajcie w domu.
Wreszcie! Nie mówiłem?
Mówiłem!
To tu.
Chodźcie.
Wszyscy są tacy weseli.
Tu nie ma podziału na kolory.
Uznajemy to, że się różnimy, ale...
jesteśmy tacy sami.
Chodźcie.
Poznacie Uciekiniera.
Jaja sobie robicie?
Clancy Gray?
Wiedziałem, że to lipa.
Charles, zgadza się?
A ty to Suzume?
I Liam Stewart.
Bohater, który ocalił setkę dzieci z Caledonii.
Ruby Daly.
Ostatnia Pomarańczowa prócz mnie.
To zaszczyt.
Cieszę się, że was poznałem.
Jesteście legendami.
Witajcie.
Mamy sporo do zrobienia. Przydałaby nam się wasza pomoc.
Przydzielmy ich do 18.
Tak jest.
Rozgośćcie się.
Zabawimy się wieczorem.
Pa.
Latające lampki.
Jak w Hogwarcie.
No.
Czyli ty jesteś Harrym?
A ja - Hermioną albo Ginny Weasley?
Albo coś.
Harry na koniec jest z Ginny.
Tak.
Nie o to chodzi!
Wiesz co?
Pasują do siebie.
Zatańczmy.
- Nie. - Tak.
- Nie. - Nie?
Luz, ja nie gryzę.
Wiem.
No tak, czytasz w myślach.
Wcale nie. Ledwie rozumiem własne.
Jesteś prześliczna.
Co?
Mówię, że... jesteś prześliczna.
Clancy?
Proszę!
Cześć.
Mike nie dał mi zadania i kazał przyjść do ciebie.
Tak, masz zadanie.
Jakie?
Będziesz mi pomagała.
Chodź, chcę ci coś pokazać.
Byłemjednym z pierwszych ocalałych.
Prowadzili na mnie badania.
Szukając nieistniejącego leku.
Tato!
Ojciec sam to zarządził.
Gdy wrócili z pustymi rękami,
oznajmił, żejestem zdrowy.
Wiedziałem, że to kłamstwo.
Nie słuchał.
Straciłem rodzinę.
Tato!
I wszystko inne.
Ale skoro wie, że leku nie ma...
Nigdy nie przestanie go szukać.
Dlaczego?
Bo się nas boi.
Może i słusznie.
Nigdy nie wstydź się tego, kim jesteś.
Wiem, jakie to okropne.
Nie móc nikogo dotknąć.
Nie móc wrócić do domu.
Mogę cię nauczyć używać tej mocy zgodnie z przeznaczeniem.
Jak nad nią zapanować.
By ona nie panowała nad tobą.
Nikogo nie skrzywdzę?
Nie, jeśli nie chcesz.
Naucz mnie.
Każdy ma swoje miejsce na tym świecie.
Jakąś odpowiedzialność. Cel w życiu.
Tutaj możeszją odkryć.
Opanowanie mocy to dopiero początek.
Należyjej użyć w szczytnym celu.
Tego cię nauczę.
Nie dotykaj mnie i nie mów ani słowa.
Zaszczep mi myśI.
Skup się.
Skoncentruj.
Postaraj się.
- Wybacz. - Spoko.
To chwilę zajmie.
Jeszcze raz.
Wszyscy straciliśmy rodziny.
Domy.
Dzieciństwo.
Możemyje odzyskać.
Nie bez powodu się spotkaliśmy.
Tylko myjesteśmy dość silni, by stworzyć dla nas lepszy świat.
Wybacz, nikt nie wychodzi.
Świat wolny od strachu.
Wktórymjuż nikt niczego nam nie odbierze.
Nie zapanujesz nad czymś, czego się boisz.
Lęk zawsze ci w tym przeszkodzi.
Jeszcze raz.
Tak jak cię uczyłem.
Ale najpierw...
musisz się stać silniejsza.
Musisz walczyć równie dobrzejakja.
Tylko wtedy zdołamy zmienić ludzkie podejście.
Nie zrywaj ich tak prosto z krzaka.
Stworzyć przyszłość.
Potem jemy jakieś strzępy.
I dlaczego nie zrywamy czerwonych? Mają więcej witaminy C.
Nie możemy wydziwiać, ćwoku! Rosną zielone!
Twoja kolej.
To to samo warzywo, tumanie!
Ja prowadzę ten ogródek i ja wiem, co tu rośnie.
Gdybym...
Racja.
Lepiej zaczekać, aż sczerwienieją.
Witamina C jest potrzebna.
Brawo.
Ale wciąż się wahasz, Ruby.
Dlaczego boisz się swojej natury?
Co się stało?
Nigdy nikomu nie mówiłam.
Pewnie, że nie.
Zrozumie tylko drugi Pomarańczowy.
Otwórz się.
Mnie nie skrzywdzisz.
W porządku.
Sto lat.
Gudetama!
Niespodzianka.
Nie martwcie się już, mamo i tato.
Gudetama!
Co się stało, mamusiu?
Nie jestem nią.
Wymazałaś się.
Tak.
Żeby już się o mnie nie martwili.
Dlatego po prostu...
odebrałam im siebie.
Byłam małym dzieckiem. Nie miałam pojęcia, co robię.
Chciałabym to naprawić.
Masz dar.
Potężniejszy od mojego.
Nie wiem, jak to zrobić, a co dopiero to cofnąć.
Ale dowiemy się.
Razem.
Co?
Nigdy nie poznałam kogoś takiego.
Kogoś jak ja.
Cześć, Ruby.
I jak było?
Ciężko.
Zbliżyliście się.
Co to znaczy?
Nie mogłaś mi powiedzieć?
Tak się mnie boisz?
Wcale nie boję.
Nie chcę cię zranić.
Mam gdzieś, że poznasz mnie na wylot.
Nie chcę ci zrobić tego, co rodzicom.
Nie zapomnę cię.
Nie obiecuj mi tego! Nie pomożesz mi.
Nie jesteś Pomarańczowy. Różnimy się.
Czekaj.
Nakryłaś mnie, jak gapię się na wodę. Zostałem swoją babcią.
Co jest grane?
Nic.
Tylko robi się tu... nieco krzywo.
No.
Trochę tęsknię za furgonetką.
Wiem coś o tym.
Tu jest okropnie.
Mówią nam, kiedy jeść i kiedy spać.
Zmuszają nas do pracy.
Czym to się niby różni od obozów?
Dokąd byśmy poszli?
Do domu.
Do domu? Serio?
Wróciłbym do swoich książek.
I do psa, jeśli jeszcze żyje.
Do rodziców.
Dobre zbiory tym razem.
26 Niebieskich 54 Zielonych 12 Złotych i jedna pomarańczka.
Ale ona jest moja.
Jasne.
Jakie rozkazy?
Pora na żniwa.
Clancy?
Mogłabym cię o coś prosić?
Jasne.
Pozwoliłbyś Pulpetowi skorzystać z twojego komputera?
Chce napisać do rodziców. Jeszcze nigdy nie wpadł.
- Potrzebuje... - Nie, wybacz.
Chce tylko dać im znać, że nic mu nie jest.
Wiem, że mu się tu nie podoba.
Na pewno zdradziłby im, gdzie jesteśmy.
Nie jest głupi.
To najbystrzejszy facet, jakiego znam.
Dobrze.
Serio?
Ale mnie naucz.
Niby czego?
Tego, co zrobiłaś ze swoimi rodzicami.
Wymazywania się z cudzej pamięci.
Mówiłam ci już, że nie wiem, jak to zrobiłam.
Wiem.
Może na coś wpadnę, sprawdzając twoje wspomnienia.
Jeśli ustalimy, jak się to robi...
może wymyślimy, jak to odwrócić.
A udostępnisz mu komputer?
Tak.
Dobra.
Świetnie.
A teraz zamknij oczy.
PomyśI o rodzicach.
Wróć do nocy twoich dziesiątych urodzin.
Nie martwcie sięjuż, mamo i tato.
Nikt wam mnie nie odbierze.
Nie! Co ty robisz?
Wyluzuj.
Nie bój się, nic ci nie zrobię.
Spokojnie.
Już umiem to wymazać, więc spróbujemy jeszcze raz.
Co tu robisz?
Nic. Daj mi spokój.
Płaczesz.
Nie. Idź sobie.
Co się stało?
Nie chcę ci mówić! Odczep się ode mnie!
Powiedz, co się stało.
Nie!
Przestań!
Co ty robisz?
Wyluzuj.
Nic ci nie zrobię.
Zabiję go.
Czekaj, Liam.
Wyjedźmy stąd.
- Obudzę Zu. - Dobra.
Pulpet, idziemy.
Coś mnie ominęło?
Zabieramy się stąd.
Rychło w czas!
Tędy.
Z tej strony nie ma straży.
Patrzcie, kto to.
Nasz mały zbieg.
Wiejcie stąd!
Liam, ocknij się.
Nie słyszy was, Ruby.
Clancy?
Trzyma z nimi.
Kurde!
Wyłapują nas!
Wstawaj, palancie.
Tak jest.
Co u ojca?
Siedzi w pańskiej dawnej celi.
Trzeba wyłapać dzieciaki. Jest masa nowych rekrutów.
Wezwij śmigłowce.
- Wiejmy. - Już lecą.
Polubiłem cię, Ruby.
Naprawdę.
Wierz mi, że robię to z ciężkim sercem.
Chcę, żebyśmy już nie musieli się bać tego parszywego świata.
Żeby rządziły w nim wybitne jednostki, jak ty i ja.
A ty wolisz siedzieć z nim w lesie?
Stój!
Nikt nie odbierze mi mojej własności.
Dość!
Ani mój ojciec...
ani nikt inny.
A ty już na pewno nie.
Stój!
Wiesz, co mnie boli?
Mogliśmy razem dowodzić armią.
Ukarać każdego, kto nas skrzywdził.
A teraz spójrz na nas.
Ręka mnie boli. Teraz ty.
Z chęcią.
Nie!
Jestem skłonny ci wybaczyć.
- Nie! - To nie twoja decyzja.
Pokazałaś mi, jak cię zmienić.
Wymażę, czego nie chcę i będziesz na moje skinienie.
Stój! Zabijesz go!
Nie.
Chcę, by przeżył. I zobaczył, jaka się stałaś.
Idź do diabła!
Zu, światła!
Za nimi!
Zrzucamy paczkę.
Czerwoni!
Mike!
Wiejcie!
Nie zostawię cię.
Tylko ja mu się oprę!
Dam radę. Zu, idź z Liamem.
Idź!
Potrzebują cię.
Zaufajcie mi.
Idź! Uratuj, ilu zdołasz!
Chodźcie! Tędy!
W nogi!
- Tędy! - Chodu!
Spokojnie, Ruby.
Nie opieraj się. Wpuść mnie.
Sprawię, że znikną wszystkie te smutne i gniewne myśli.
Mogę wyciąć wszystko, co złe i uczynić cię lepszą Ruby.
Idealną Ruby.
Taką Ruby, jaką chcę widzieć.
Ja się sobie podobam!
Co ty robisz?! W górę!
Spadł śmigłowiec! Wróg nieznany!
Gdzie Liam i Zu?
Nie wiem.
Trzeba stąd wiać.
Idź. Ratuj się.
Ktoś musi ci pomóc!
To na nic.
Co ty robisz?
Co to?
Wzywam pomoc.
Nic ci nie będzie.
Pulpet?
Pulpet, dawaj.
Ruby!
Wiedziałem, że żyjesz.
Musicie się stąd wynosić.
Jezu.
Wezmę go za nogi.
Zostawiłem Zu z dzieciakami.
Musi iść do szpitala.
Znajdziemy kogoś. Chodź.
Nic nie poradzimy!
Wezwałam kogoś, kto zdoła.
Ligę?
- Nie. - "Wróg mojego wroga".
Nie wiesz, jacy są.
Wynoś się stąd.
Liga ci nie ufa. Nie przyjmą cię z powrotem.
Zostaję.
- Idź, proszę. - Nie.
Jesteśmy rodziną.
Nie zostawię was.
Dobrze cię widzieć.
Tu nic ci nie grozi.
Dom należy do Ligi.
Ukrywamy się tu, gdy sprawy się komplikują.
Pulpet trafił do szpitala.
Jest w kiepskim stanie, ale jeśli ma jakieś szanse...
to właśnie tam.
Nie pozwolił ci tak go nazywać.
Charles.
Będziesz mogła go odwiedzić.
Pewnie wypatrujesz Liama.
Wypuść go.
Nie mogę.
Nie przerobicie go na zabójcę.
Nie zamierzamy.
Nie wiem, co ci o nas naopowiadał, ale to nieprawda.
A jaka jest prawda?
Na moje oko robicie to samo, co reszta.
Chcemy wam pomóc.
Ujawnić prawdę na temat obozów i zatrzymać prezydenta.
Prezydent i jego syn wyłapują nas tak samo jak wy.
- Dobra, nie chce tu być. - Załatwię to, Rob.
Weźmy kogoś przydatnego.
- Liam nigdy... - Słuchaj no!
Każdy musi robić rzeczy, wbrew sobie, żeby przetrwać.
Twój chłopak może nam pomóc.
Miota ludźmi jak lalkami.
U nas może to wykorzystać.
Jeśli muszę go...
Liam nie jest zabójcą.
A ty jesteś palantem.
Jestem palantem.
Wyjdź.
Przestań, Ruby.
Masz tylko mnie.
Mogłabyś zdziałać z nami tyle dobrego.
Proszę cię.
Przestań.
Wypuśćcie Liama.
Narażalibyśmy się. Za dużo o nas wie.
Zgoda.
Będę walczyła dla was.
Ale pod warunkiem, że wypuścicie Liama.
Jeśli jemu zależy na tobie równie mocno...
jak mógłby wyjechać?
Chcę z nim pogadać.
Chciałem zrobić razem tyle rzeczy.
Zabrać cię w tyle miejsc.
Będzie dobrze.
Tylko nie mogą nas rozdzielić.
Wiem, że to ograny tekst, ale...
dla ciebie zrobiłabym to wszystko jeszcze raz.
- Poważnie? - Tak.
Według mnie ty i ja...
to przeznaczenie.
Opowiem ci historyjkę.
W Salem jest lato.
Z bólem spędzasz kolejny nudny i gorący lipiec za ladą w lodziarni.
Lody...
Ale pewnego dnia lody w lodziarni się kończą.
To się zdarza.
Twój ojciec mówi:
"Jedźmy do Virginia Beach".
A ty gdzie jesteś?
Ja?
Ja siedzę w Wilmington.
Z bólem spędzam kolejne nudne i gorące lato w warsztacie.
Wkrótce mam iść na jakiś nadęty uniwerek.
Matka nie znosi faktu, że jej dziecko wyjedzie.
Szykujemy się do ostatniego wspólnego wypadu do...
Virginia Beach.
Widzę, do czego zmierzasz.
I tak, zrządzeniem losu...
w ostatnim dniu wyjazdu...
dostrzegam ciebie.
Gram w siatkę z najlepszym kumplem, Pulpetem...
ale wszyscy poza tobą znikają.
Zbliżasz się do mnie.
Masz te wielkie ciemne okulary
i słuchawki, z których dudni muzyka.
Jesteś piękna.
Jesteś roześmiana i stale zerkasz w stronę wody.
Ja patrzę tylko na ciebie.
I co dalej?
Mówię ci, że cię kocham.
Zamknij oczy.
Teraz ja dokończę.
Kim jesteście?
Ligą.
Możesz iść, jeśli wypocząłeś.
Liga puszcza mnie wolno?
Tu masz prowiant, forsę i nowy dowód.
Trzymaj.
Nic od was nie chcę.
Ile masz lat? 16?
Nie powinnaś trzymać z Ligą.
Idź.
Zanim się rozmyślimy.
Liam?
Pilnuj się.
Ty też.
Czekamy.
"Każdy opowie się przeciw tobie,
Książę o tysiącu wrogów".
Ale my nie musimy się kryć w mroku.
Nauczyłeś mnie, żejedyni, którzy mogą nam pomóc, to my sami.
Dlatego...
muszę cię pożegnać
i wyjść z mroku.
Stanąć w obronie słusznej sprawy.
Naszej rodziny.
Dla Zu.
Dla Pulpeta.
I dla ciebie... Liamie.
Dzielnie stawię czoło naszym wrogom.
Nawet najsilniejszym.
Będę dzielna.
Będę walczyć, by stworzyć dla nas lepszy świat.
Żeby nasza rodzina...
nigdy nie upadła.
Tłumaczenie: Piotr Kacprzak Michał Wojnarowski
Wydawnictwo Otwarte Maria Borzobohata-Sawicka